Askerin biri bir gün ormanda yolunu kaybetmiþ, gece olunca köye ancak ulaþabilmiþ. Bir kapýyý týklamýþ, karþýsýna yaþlý bir adam çýkmýþ.
Asker:
- Amcacým tanrý mirafiri kabul edermisiniz.
Yaþlý adam:
- Evladým ne demek, hele ki sen bir askersin, seve seve buyur içeriye.
Yaþlý adam ýsrar etmiþ bizim askere;
- Evladým sen hasta gibisin burasý soðuk olur, sen git bebeðin odasýnda yat.
Asker:
- Hayýr amca olmaz öyle þey hem bebeði rahatsýz etmeyeyim.
Yaþlý adam gülümseyerek:
- O çoktan uyumuþtur evladým.
Neyse ki bizim asker küçük evin soðuk giriþinde ki odada yatar. Sabah olur bizim asker yüzünü yýkamak için lavobaya gider yüzünü yýkar, o sýrada kendisine kar gibi beyaz bir havlu uzatýlýr, birde bakar ki havluyu uzatan dünya güzeli huri benzeri bir genç kýz. Asker hemen sorar:
- Kimsiniz acaba?
Güzel kýz kýsa ve öz cevap verir;
- Benim adým bebek, ya siz.
Asker biraz üzgün cevap verir.
"Bende eþþolu eþþek"
|
