Bizim dadaþ doðdugunan beri karlý daglarda yasýyomuþ. hiç oradan ayrýlmamýþ. Tabi bunun ne günahý olmuþ ne sevabý eceli gelmiþ ölmüþ. melekler ve zebaniler biz bu adamý cennetemi koyacaz cehennememi diye tartýþýyorlarmýþ. Sonra melegýn biri en iyisi kendisine soralým demiþ o nereyý isterse oraya koyarýz sormuþlar bizim dadasa . Dadaþ : ben hiç sýcak yuzü gormedim beni cehenneme koyun demiþ ve koymuþlar. aradan bayaðý bi süre geçmiþ zebaninin birisi bu cehhennemde cok durdu onu býrazda cennete koyalým demiþ. Cehennemin kapýsýný biraz aralayýp bakmýþlar bizim dadaþa. Dadaþ: ula uþaðým ört þu kapýyý daha buzlarým yeni çözili demiþ.
