Padiþah bir gün atýyla kýr gezintisi yaparken seyislerine demiþ ki:
-Bu atý çok sevdiðimi bilirsiniz. Bu atýn ölüm haberini bana getiren seyisin kellesini vururum, atýma çok iyi bakacaksýnýz. Aradan birkaç yýl geçmiþ, seyisler bakmýþlar ki padiþahýn atý ahýrda ölmüþ. Seyislerden biri padiþahýn sözünü hatýrlamýþ, telaþlanmýþlar, ne yapacaklarýný bilememiþler. Birinin aklýna Ýncili Çavuþ gelmiþ, bu iþi ona danýþalým demiþler. Ýncili'ye varmýþlar, durumu anlatmýþlar. Ýncili demiþ ki
-Ben bu iþi çözerim, siz iþinize gücünüze bakýn. Ýncili, padiþahýn huzuruna varmýþ.
-Padiþahým, senin bir küheylan vardý ya...
-Evet...
-Ahýrda gördüm. Yanýna yaklaþtým. Su verdim içmedi, yem verdim yemedi, nallarý da havaya dikmiþ öylece duruyor.
-Yahu sen þuna öldü desene!
-Padiþahým ben demedim, sen söyledin öldüðünü. Bir ceza vereceksen kendine ver
|
