Birgün Viyana´da bir Avusturya´lý arkadaþým bir Türk`ün arabasýna binmiþ. Yolda ilerlemeye baþlamýþlar. Lambalara gelince ýþýk kýrmýzý olmasýna raðmen bizim Türk gaza basýp geçmiþ. Avusturya`lý þaþkýn bir edayla :
- Kýrmýzý ýþýkta niye geçtin.
Bizimki kendinden emin bir ifadeyle:
- Ben Türk´üm.
Yola devam etmiþler ve karþýlarýna yine kýrmýzý ýþýk gelmiþ, durmaksýzýn devam etmiþ. Avusturya`lý birazda alaylý bir ifadeyle:
- Niye kýrmýzýda geçtin. Bizimki ayný emin ifadelerle:
- Ben Türk`üm.
Yola devam etmiþler, epeyce bir yol aldýktan sonra yine lambalara yaklaþmýþlar, ve ýþýklarda yeþilmiþ. Bizim þöför durmuþ. Avusturya`lý arkadaþý:
- Yahu niye durdun, devam etsene. Bizim Türk korkak bir sesle:
Bir TÜRK GEÇEBÝLÝR!!!
|
