Cebinde meteliði yoktu. Bir lokantanýn önünde durdu, gözü vitrinde bir levhaya takýldý: "Girin ve istediðinizi yiyin. Hesabýnýzý torununuz ödesin." Adam, "tam bana göre", diye mýrýldanarak içeri daldý. Havyar, ýstakoz, karides, kuzu pirzolasý... Doyduðu halde ne varsa söyledi. Yemeði bitirince, çýkmak üzere hazýrlandý. Fakat garson yetiþip, hesap pusulasýný burnuna dayamasýn mý? Hem de tuzlu bir hesap... "Ama", diye derhal itiraz etti bizimki tabii. "Kapýda hesabýnýzý torununuz ödesin diye yazmýyor mu?" Garson gayet nazik cevap verdi: "Yazýyor tabi efendim. Ama bu size takdim ettiðim hesap, sizin büyükbabanýzýn."
|
