Adam günün yorðunluðu üzerinde, periþan bir vaziyette ÝETT duraðýnda otobüs beklemektedir. Nihayet uzun bir zaman sonra beklediði güzerðahýn aracý gelir ve biletini attýktan sonra arka taraflara doðru ilerlemeye baþlar. Bir-iki adým ilerisindeki çift kiþilik koltuðun boþ olanýna doðru ilerler, tam oturacaðý sýrada engelleyici bir ses tonu onu durdurur; - ''Buraya oturamazsýn! Ben kimim biliyor musun?''. - ''Kim olduðunuzu bilmeli miyim?''. - ''Ben Yrd. Doç. falan kiþiyim''. - ''Evet?'' - ''Benim gibi kýdemli birinin yanýna oturamazsýn!''. - ''Size bir soru sormak istiyorum, Siz Yrd. Doçentlik ünvanýnýzdan sonra ne olacaksýnýz?''. - ''Doçent''. - ''Peki sonra''. - ''Þayet baþýmýza bir þey gelmezse Profesör''. - ''Daha sonra''. - ''Belki zor ama, Ordünaryus Profesör''. - ''Evet... Peki bu dereceden sonra?''. - ''Hiiç''... - ''Ben þimdiden hiçim lütfen müsade edin yanýnýza oturayým''...
