Araplarýn nüktedan þahsiyetlerinden biri olan Cuha çocukluðunda bir terzinin yanýnda çýraklýk yapýyormuþ. Bir gün ustasý dükkana bir kase bal getirmiþ. Bir iþ için dükkandan ayrýlýrken de Cuha'ya "Bu kâsede zehir var. Aman yerim deme; ölürsün yoksa!" diye sýký sýký tembihlemiþ. Cuha da "Benim neyime?" demiþ ama usta gider gitmez elindeki yamanacak elbiseyi sarrafa okutup bir somun ekmek almýþ ve afiyetle balý yemiþ. Ustasý dönüp de yamanacak elbiseyi sorunca Cuha "Dövmezsen doðruyu söylerim. Dalgýnlýðýma geldi, elbiseyi çaldýrdým. Beni dövmenden korktuðum için þu zehiri yiyip öleyim dedim. Kâsedeki zehrin hepsini yedim. Ama hala yaþýyorum. Gerisini sen bilirsin artýk!" demiþ.
