Dört kaplumbaða, pikniðe çýkmaya karar vermiþ. Erzaklarý hazýrlayýp; bir yýl, iki yýl, beþ, on yýl derken, otuz yýl sonra piknik yerine varmýþlar. Gazozlarý, yiyecekleri, herþeyi ortaya çýkarmýþlar. Bir bakmýþlar gazoz açacaðý yok. Tek çözüm, birinin eve gidip açacaðý alýp gelmesi. Görev, içlerinde en küçük kaplumbaða olan Temel'e düþmüþ. Genç kaplumbaða: -Ben gelene kadar buradaki yiyeceklere dokunmazsanýz giderim... Diðerleri bunu kabul etmiþ. Temel, yola çýkmýþ; bir,iki, on, yirmi yýl geçmiþ. Bu arada, yaþlý kaplumbaðalardan biri fenalaþmýþ. Arkadaþlarý ne yapsa faydasýz, son bir dileði olup olmadýðýný sormuþlar: -Gerçi genç kaplumbaðaya söz verdik ama, þuradaki sarmalardan bir tanesini yesem olur mu?... -Elbette... Diyerek, sarmalardan birini vermiþler. Tam aðzýna atacaðý sýrada, genç Temel, çalýlarýn arasýndan fýrlamýþ: -Gitmiyorum iþte, gitmiyorum...
|
