Temel ile Dursun can sýkýntýsýndan bir kayýk kiralarlar. Balýk avlamaya çýkarlar... Bir zaman kürek çekerek açýlýrlar, derken hazýrlýklar biter, oltalarý denize atarlar... Atar atmaz balýklar da oltaya takýlmaya baþlar. Temel ile Dursun'un keyifleri yerindedir...
Temel Dursun'a:
- Ula Dursun haburiya bi iþaret kuyalum yarun burayi bulmamuz kolay olur... Derken sahile dönerler, kayýktan inerken Temel Dursun'a gene sorar:
- Ula Dursun iþaret koymayi unutmadun deðil mi?
Dursun:
- Ula hiç unutur miyum, iþaret tamam...
- Nasi iþaret koydun?
Dursun:
- Baða soracaðuna kayuðun ucina bak... Çarpi koydum.
Temel sinirlenir:
- Ula o iþareti denize yapacaðidun kayuða deðil... Ayni kayuðu baþkasi kiralarsa gitti baluklar...
|
