bir gün bir adam,elinde bir mektup,
Der ki hocayý tutup
"Hocam zahmet ya sana,
Þu mektubu bir okusana
Açar bakarki hoca
Mektup baþtan sona arapça
Þöyle bir iki evirir çevirir
Söktüremez çaresiz geri verir
Der ki baþkasýna okut bunu sen
Adam þaþýrýr: neden
"Türkçe deðil bu mektup okuyamam
Yine anlamaz adam
Hocanýn okumasý yok zanneder
"Ayýp hoca!ayýp."der.
"Benden utanmýyorsan þundan utan
Þu baþýndaki koca kavuðundan!"
Hoca,kavuðunu çýkarýp uzatýr
Sonra,"mademki der,iþ kavuktadýr;
Haydi benim düdüðüm ,giyde þunu;
Kendin oku bakalým mektubunu."
|
