Temel, bir gün tarlasýndan eve dönmektedir. Karadeniz bölgesinin sarp arazisindeki patikada ilerlerken, birden ayaðý kayar ve yüzlerce metre derinlikteki uçuruma yuvarlanýr. Can havliyle, uçurumdaki bir aðacýn dalýna tutunur. Aþaðýya bakar, metrelerce derinlikte ve dibinde de sivri kayalar. Belki duyan olur da kurtarmaya gelir diye avazý çýktýðý kadar baðýrýr:
-Çimse yok miiii!
Bir kaç kere daha baðýrýr. Sonunda, ta yukarýlardan, gökten bir ses duyar:
-Ey kulum Temel! Düþüp ölsen ne var ki? Seni cennetime koyarým. Eðer emirlerimi yaptýysan, yasaklarýmdan kaçýndýysan, kul hakký yemediysen hiç korkma!
Temel þöyle bi düþünür, emirlerden hemen hiçbirini yapmamýþ, yasaklarýn neredeyse tamamýný yapmýþ, kul hakký desen sadece Fadime'nin hakkýný ödeyemez. Baþýný kaldýrýp, tekrar baðýrýr:
-Baþka çimse yok miiii!
|
